30 augustus: gevalletje van pech
| BLOG | EERSTE FOTO'S | OUDE FOTO'S | WNB IMMOBILIER | DE PLEK |
 
Hieronder volgt het relaas van een pechgevalletje. Even lekker zeuren op de Blog. Als je er op rekent dat je "geholpen" wordt door de ANWB, waar je elk jaar een fors bedrag aan sponsorgelden heen stuurt, kun je dat beter maar vergeten. Let vooral even op de tijd die er zit tussen de pechmelding en de "hulp".
 
 
14:15: We staan stil, de motor liep warm en een dringend rood lampje ging branden. Tijd om een veilige haven te zoeken. Gelukkig ben ik al sinds 1979 lid van een machtige organisatie die gestrande automobilisten weer op weg helpt, de ANWB. Een belletje naar onze vrienden was zo gemaakt. Daar is een handige app voor. De knaap aan de andere kant van de digitale lijn had er echter geen kaas van gegeten. Het duurde erg lang voordat hij had gevonden waar we stonden hoewel ik dat met behulp van Maps toch tot op de milimeter kon aangeven.
 
 
16:23: Je krijgt na de melding een sms-je dat je over twee uur weer mag bellen als je nog niet geholpen ben. Na maar weer eens door het keuzemenu gerommeld te hebben kregen we contact en werden met een vreselijk muziekje in de wacht gezet. Uiteindelijk contact. Weer uitleggen wat er aan de hand is en waar we staan. We kregen de melding dat ze niet wisten waar we waren en ons dus maar vergeten zijn. Maar nu gingen ze er echt spoed achter zetten.
 
 
17:31: Joeppie daar komt onze hulp. Al na drie uur. De vriendelijk chauffeur wist nog te melden dat wij degene waren die ze vergeten waren. Hoi. Voor het gemak sla ik maar even de vele contacten met het muziekje van de ANWB en keuzemenu's over om het verhaal wat vlotter te laten lopen.
 
 
19:39: Aangekomen op de parkeerplek van de "zusterorganisatie". Wie verzint toch zo'n naam? Na verloop van tijd verscheen er een monteur en die zag dat de waterpomp overleden was. Een andere was nu niet meer te krijgen omdat iedereen naar huis was. Onze centrale vrienden maar weer gebeld en die vertelden dat ze even contact op gingen nemen met een dealer die tot 7 uur open was. Niets meer over gehoord en maar weer eens gebeld. Wat heerlijk dat we toch allemaal een draagbare telefoon hebben tegenwoordig. Is jammer dat je er niks aan hebt. Ik wist ook niet dat er eenrichtingverkeer bestond bij communicatie.
 
 
19:16: Stand Pechvolgens-ANWB: 0-10. Je raad het al, de ANWB maar weer gebeld. Ze begrepen niet waar we ons zo druk over maakten. Even verderop was een Aldi en een bakker, konden we best wat te eten halen. Toch? Wat gek dat ook in Luxemburg alles om zeven uur dicht gaat. We kregen het voor elkaar dat ANWB een taxi ging regelen en een hotel. Die zou er gegarandeerd binnen 30 minuten zijn om ons op te pikken en naar een hotel brengen. Gaan ze allemaal regelen in de crisiscentrale.
 
 
19:34: Daar stonden we dan. Geen taxi. We begonnen nu toch wel wat honger en dorst te krijgen. Daar sta je dan op een industrieterrein. Kom, laten we de centrale maar weer eens bellen hoe het zit. De ANWB belde terug: ze hadden ons al opgehaald en bij een hotel afgezet. Ooo, dat wisten we niet. We hadden toch echt het gevoel dat we nog steeds op dezelfde plek stonden te wachten. De ANWB ging meteen een taxi regelen. Die kwam  binnen 15 minuten. Eh, die kwam dus ook niet. Gelukkig kwam er een lege taxi voorbij en het lukt om hem te laten stoppen. Aardige man en hij begreep meteen het probleem. Vertelde dat het moeilijk zal zijn om nog een kamer te vinden. Alles zat vol om dat heel vakantievierend Holland op de terugweg was en bleef slapen.
 
 
20:56: Dankzij de zeer vriendelijk taximijnheer en zijn relaties toch nog een hotel gevonden met een vrije kamer. Eindelijk. De prijs van de kamer zal ik niet verklappen maar een ticket bij een prijsvechter brengt je er mee naar Zuid-Afrika. Was volgens onze alwetende centrale geen probleem want dat viel onder de reisverzekering.
 
 
21:42: Dan zijn we weer blij. Wijntje, biertje en wat te eten.
 
 
31 augustus 9:45: De volgende morgen zou de centrale ons bellen hoe het verder moest. Niet dus en daarom maar de telefoon gepakt. Eindelijk iemand aan de lijn die zijn salaris verdiende met nadenken. Zijn naam helaas vergeten maar die wordt nog directeur van een zusterorganisatie. Hij had alle begrip maar er gebeurde vervolgens niets. Toen maar zelf aan de bel getrokken en gaan zoeken waar de auto stond. We kwamen er achter en belden de garage. Om half drie is de auto klaar hoorden we. Dus nog even lekker een paar uur Luxemburg stad in. Daar werden we gebeld door de alarmbellen dat de auto klaar was alsof zij dat allemaal even hadden geregeld. Hoera, maar ja, dat wisten we natuurlijk al. Taxi genomen naar de vriendelijke garage en rond acht uur waren we weer thuis. Een illusie armer en een ervaring rijker. Pech in het buitenland? Gewoon zelf regelen. En de reisverzekering? Nee mijnheer, dat valt er allemaal niet onder. Had u pechhulp bij ons moeten regelen.
 
7 september: Naschrift. Gelukkig is het weer goed gekomen met de ANWB. We hebben excuses gekregen en een deel van de kosten waardoor het allemaal zo weer in orde is. Kunnen we gerust lid blijven voor een volgende keer. Dat met die reisverzekeringen gaan we nog oplossen.