Foto's van juli en augustus 2019
| BLOG | EERSTE FOTO'S | OUDE FOTO'S |
 
 
Het is altijd weer spannend als je een paar weken niet in Frankrijk bent geweest. Voor ons huis, aan de overkant van de weg, ligt nog een flink stuk grond dat blijkbaar ook van ons is. Vorig jaar stond het onkruid er manshoog. Dit jaar heeft iemand het gemaaid. Wie? Geen idee.
 
 
Land- en plaatsgenoot Jos aan de tafel bezig met één van de nuttige activiteiten in Frankrijk, eten en drinken. Een deel van het hoge gras hebben we eindelijk wat korter kunnen krijgen.
 
 
Hier staat het gras nog op voorjaarshoogte. Erna en Jos gaan hier een pruimenboom planten die we gekregen hebben. Gras hebben we genoeg maar bomen te weinig. Komt allemaal goed.
 
 
Dit jaar stond het zwembad op nummer 1 van de klussen. Moest wel eerst een pomp aan het werk gezet worden. Na heel wat gerommel en gepruts kregen we alles aan het werk. Was alleen niet genoeg water in de put vanwege de droogte. Maar, beter een half vol zwembad dan niks.
 
 
Na drie dagen pompen was dan eindelijk het moment daar. Zwemmen in ijskoud natuurwater. Zo uit eigen bron. brrrrrr.
 
 
De overburen snappen er niet echt veel van.
 
 
Frankrijk is soms wat verwarrend. Het plaatsje waar we zitten heet Parnot. De gemeente waar dit weer een onderdeel van is heet "Parnoy en Bassigny". Maar op het bord van Parnot staat dan weer Parnot en Bassigny.
 
 
Waarom Frankrijk? Nou, mede hier om. Er is van alles te vinden als je wat zoekt. Toevallig ligt mijn interesse bij alles wat twee wielen heeft en door een verbrandingmotor wordt aangedreven. Dat vind je daar overal. Tegen mijn gewoonte in heb ik hem maar eens niet gekocht. Wat moet je er mee? Nou....
 
 
De keuken is nog niet helemaal af maar in vol gebruik. Erna in haar element.
 
 
Tobias en Reneé hebben deze zomer flink aangepakt. Muren geschilderd en de woonkamervloer aangepakt. Nu ligt alles er lekker glad en strak bij. Ze poseren hier even om foto's te maken die zo in een Frans huizenblad kunnen.
 
 
 
Overzichtje van de woonkamer. Erg Frans ziet het er niet uit maar dat willen we ook niet. Gewoon lekker wonen, dat is het doel. En dat lukt al heel aardig.
 
 
Langres is altijd leuk, mooi en anders. Een wandeling op de vestingmuren blijkt elke keer weer verrassend. Op de foto hieronder zitten we in Vittel te wachten tot de vestiging van Orange open gaat. Fransen hebben nog steeds een pauze elke dag. Blijft wennen. Over het aanvragen van een internetaansluiting kan ik een hele pagina vullen maar dat doe ik maar niet. Na drie maanden heen en weer gemail, gebel en niet nagekomen afspraken is er wifi in huis.
 
 
 
Erg vermoeiend zo de hele dag je huis bewaken en achter al die onbekende beesten aan te jagen die aanspraak maken op jouw terrein. Vogels, egels en een vos verstoren steeds de rust. Slapen met de oren gespitst. Je zou eens wat kunnen missen......